روزه حقیقی

 
از نظرقرآن قبولی اعمال بندگان مشروط به وجود خلوص در آن هاست عملی که به انگیزه تقرب به خداوند انجام شود، اگر با خلوص همراه باشد پذیرفته است خداوند در قران کریم می فرماید:
«ای کسانی که ایمان اورده اید صدقه های خویش را با منت نهادن و آزار رسانیدن باطل نکنید مانند کسی که اموال را از روی ریا و خودنمایی انفاق می کند و به خداوند و روز قیامت ایمان ندارد.» (بقره، 264)
قران در این آیه کریمه هشدار می دهد که خدمت های خود را با منت باطل نکنید و در اعمال خود ریا و تظاهر نداشته باشید. اگر تظاهر و خودنمایی در عملی باشد علاوه بر اینکه آن عمل باطل است گناه آن در حد کفر به خداوند و بی ایمانی نسبت به جهان اخرت است. بنابراین چنانچه در روزه خلوص وجود نداشته باشد جز تشنگی و گرسنگی فایده ای برای روزه دار نخواهد داشت اگر شخصی برای ستایش مردم و خودنمایی و ریا روزه بگیرد، روزه او نه تنها باطل است بلکه گناه ان در حد کفر به پروردگار عالمیان است.
امیرمومنان می فرمایند: «چه بسا روزه داری که از روزه اش جز تشنگی نصیبی ندارد و چه بسا شب زنده داری که جز رنج و سختی بهره ای نمی برد چه خوس است خواب هوشمندان و افطار انان.» (مستدرک الوسائل، ج7، ص367)
اگر انسان بتواند به گفتار و کردار خود رنگ خدایی بدهد عمل او با ارزش می شود و نزد خداوند ارج و بها پیدا می کند. چنانچه روزه دار با خلوص نیت و تنها به خاطر خشنودی پروردگار روزه گرفت می تواند در وقت افطار بگوید:
«اللهم لک صمت و علی رزقک افطرت و علیک توکلت»
آدمی با پرو بال اخلاص می تواند به عالم ملکوت پرواز کند وبه جایی برسد که جز خدا نبیند. وقتی همه افکار و اعمال انسان نور خدایی داشته باشد شیطان نمی تواند او را فریب دهد همان گونه که در قرآن کریم آمده است:
«شیطان را بر کسانی که ایمان آورده اند و بر خدا توکل می کنند تسلطی نیست.» (نحل،99)
انسانهای مخلص در معرض خطر شیطان قرار می گیرند شیطان با وسوسه پیوسته خود می کوشد تا با وارد کردن نوعی ریا و تظاهر، ارزش اعمال مومنان مخلص را از بین ببرد. ارزش یک ماه روزه، تلاوت قرآن و نماز شب، اگر با غروز ؛ ریا و خود نمایی همراه شود از میان می رود.
بندگان مخلص کسانی هستند که خداوند متعال بر قلب و روح آنان حاکم است و عبادت های آنان فقط برای تقرب به حق تعالی و لقای پروردگار است.
کسی که خداوند بر دلش حاکم شده باشد دیگر هوی و هوس به قلب او راه نمی یابد افکار و خواطر شیطانی به ذهن او وارد نمی شود و در خطر وسوسه های شیطان قرار نمی گیرد.زیرا که:
«قلب المومن عرش الرحمان؛ قلب مومن عرش خدای رحمان است.»(بحار، ج55، ص39)
روزه سلوک پرهیزگاران، آیت الله مظاهری مدظله العالی

ثواب روزه داری در ماه مبارک رجب

 

ثواب روزه داری در ماه مبارک رجب

امام کاظم (علیه السلام) فرمودند: رجب ماه بزرگی است که خداوند حسنات را در آن دو برابر نموده و گناهان را در آن پاک میکند. کسی که یک روز از رجب را روزه بگیرد جهنم به اندازه ی مسافت صد سال از او دور خواهد شد و کسی که سه روز را روزه بگیرد بهشت بر او واجب میشود.

 

روزه گرفتن در هوای گرم، جهاد کردن در راه خداست

 
ثواب و برکات روزه
1) امام صادق علیه السلام فرمود: روزه داری را دو شادی است یکی موقع افطار و دیگری به هنگام ملاقات خدای عز و جل. (خصال شیخ صدوق، ج1، ص51)
2) ابن حمزه گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم که روش رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در روزه چه بود؟ فرمود: هر ماهی سه روز (پنج شنبه دهه اول و چهارشنبه دهه دوم و پنج شنبه دهه آخر) و روزه این سه روز معادل روزه تمام سال است چون خدای عز و جل می فرماید: هر کس کار یک انجام دهد ده برابر پاداش دارد و هر کس بواسطه ناتوانی نتواند این روزها را روزه بگیرد اگر در یک درهم صدقه بدهد اجرش بیشتر از یک روزه است.(خصال صدوق، ج1، ص51)
3) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: خداوند گوید روزه برای من است و من پاداش آن را می دهم و روزه دار، د. خوشحالی دارد وقتی افطار کند خوشحال می شود و همین که خدا را دیدار کند او را پاداش دهد باز خوشحال می شود.(نهج الفصاحه، ح772)
4) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: شش صفت نیک است: 1- پیکار با دشمنان خدا به وسیله شمشیر، 2- روزه در روز تابستان، 3- نیک صبری به هنگام مصیبت، 4- ترک مجادله، 5- انفاق در نهان، 6- دوستی در راه خدا. .(نهج الفصاحه، ح772)
5) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: خداوند مامور کرده است فرشتگانی که برای روزه داران دعا کنند. (بحار، ج93، ص253)
6) رسول خدا صلی الله علیه و اله وسلم فرمود: دعای روزه دار رد نمی شود.(همان، ح 1856)
7) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: روزه دار از آن هنگام که صبح می کند تا به شب دررود مادام که غیبت نکند در عبادت است و همین که غیبت کرد روزه او پاره می شود. (همان، ح1855)
8) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: خواب روزه دار عبادت است و سکوت وی تسبیح و عملش مضاعف است و دعایش مستجاب است و گناهانش آمرزیده.
9) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: روزه سپری است [دربرابر عذاب خداوند] مادام که آن را به دروغ یا غیبت ندرد. (همان، ح1886)
10) رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: روزه گرفتن در هوای گرم، جهاد کردن در راه خداست. (میزان الحکمه، ج5، ص473)

ثواب روزه داری

حقيقتاً ثواب های روزه داشتن بسيار بزرگ ميباشند، در اينجاه بطور نمونه بعضی از آنها را که در کتاب های حديث صحيح آمده به مطالعه دوستان ميرسانيم.

افزايش در پاداش

 خداوند روزه داشتن بنده های خود را بر خود انتخاب کرده و پاداش آنرا بر بنده های خود ميدهد. پاداش آنرا به گونه چندين مرتبه بيشتر افزايش ميدهد. چنانچه در حديث قدسی ذکر شده "به جز از روزه که آن برای من است و من او را بر آن پاداش ميدهم. "روزه داشتن را برابرای نيست و دعای روزه دار رد نميشود.

 رمضان يکی از ستون های اسلام است. قران درماه رمضان نازل شده. روزه گرفتن در ماه رمضان معادل بر ده ماه روزه است از روی ثواب. هر که ماه رمضان را از روی ايمانداری و به اميد دريافت پاداش روزه ميگيرد، گناه های گذشته او بخشيده ميشود.

 شخصی روزه دار در دو لحظه لذت دارد:

 وقتيکه روزه ای خود را باز ميکند و ديگر هنگاميکه با خداوند ملاقات ميکند، به روزه داشتن خود شادمانی می ورزد. روزه در قيامت شفاعت روزه دار را ميکند و ميگويد "خداوندا، من او را از غذا و شهواتی بدنی باز داشتم در هنگام روز پس مرا اجازه بده تا شفاعت او را کنم. بوی دهن روزه دار به نزد خداوند بهتر است از بوی مشک.

روزه داشتن يک محافظت است

 روزه داشتن يک محافظت است و يک قلعه مستحکم است که انسان را از آتش مصعون نگاه ميکند. هر که يک روز را به خاطر خشنودی خداند روزه بگيرد خداوند روی او را به فاصله هفتاد سال از آتش دور ميکند.

هر کسی يک روز  را روزه بگيرد، و آن روز آخير زنده گی اش باشد پس وی داخل بهشت خواهد شد. در بهشت دروازه ای است به نام رعيان، روزه داران از آن داخل ميشوند و تنها ايشان و بعد از ايشان, آن دروازه قفل ميشود و هيچ يک از آن داخل نميشود.

 در هر روزه افطاری خداوند مردمانی را که از آتش دوزخ رهايی ميابند انتخاب ميکند. در روزه گرفتن خردمندی بسيار و فوايد بی شمار است که وابسته به تقوا و پرهيزگاری ميباشد چنانکه الله تعالی می فرمايد " ... تا شما پرهيزگاران شويد. «البقره ۲:۱۸۳»" اگر شخصی برای کسب خشنودی الله «ج» و از ترس عذاب او از چيزهای حلال اجتناب می کند، پس پرهيز کردن از حرام برايش آسانتر می گردد. احساس گرسنگی در معده ديگر اعضای بدن را از گرسنگی و خواهشات باز می دارد. روزه داشتن سببی ورشکست شيطان، جلوگير خواهشات و نگهدارنده حواس ميشود. وقتی احساس گرسنگی در دل روزه دار غالب ميشود، او از حال غريبان آمده احساس ترحم پيدا ميکند و به ايشان طعامی می خوراند. روزه داشتن انسان را می آموزد تا چگونه از هوس و گناه دوری کند. انسان را کمک ميکند تا بر طبيعت خود قادر گردد و خود را از عادت های باپسنديده برهاند. روزه داشتن انسان را وقت شنانس ميسازد. روزه نماينگر اتحاد امت اسلام ميباشد.